hide and lie

หลังจาก GameOver ไปเเล้ว ไม่มีเรื่องหน้าเเตกอีกเเล้วครับ ส่วนความสัมพันธ์กับ สองสาวห้องนั้นก็เรื่อยๆ ตามประสาคนไทยในต่างเเดน ไปขอยาทากันยุงนิดหน่อย เเฮะๆ
พอดีจดไว้ว่าจะเขียนอะไร เเต่ดันลืมเอามาเขียนในคราวที่เเล้ว ก็เอามาเขียนในนี้ละกัน
เรื่องเเรก เกิดขึ้นนานเเล้ว คือกุญเเจมันคาที่ประตู เอาไงก็เอาไม่ออก (ห้องหนูเเคระ) ไขก็ไม่ได้ ตอนนั้นก็ มืดเเล้ว ลงไปบอกพนักงาน มันบอกเดียวตามช่างมาให้ ไม่รู้ช่างหลับยังนะ ละถามว่าถ้าช่างทำไม่ได้ทำไง มันบอกว่า ตังหลาน ไงก็ทำได้ กว่ามันจะตามช่างกุญเเจมาก็ได้ มืดค่ำพอควร ไม่ว่าจะค้อน คีม ใช้ทุกอย่าง เปิดไม่ได้ครับ ตอกเสียงดังลั่นไปทั่วทั้งตึกก็เอาไม่ออก (ใครบอกของจีนไม่ดี เเสดงได้ว่าประตูที่นี้ผ่านมาตรฐาน) สรุปถอยทัพกลับ ละน้องกูนอนไหนนิ น้ำก็ไม่ได้อาบเข้าไปนอนห้องเเม่หญิง ผมเลยบอกไอ้พนักงานว่า ถ้าพรุ่งนี้ช่างทำกุญเเจ (คนใหม่) มาละมาบอกผมละกัน ห้องโซนๆ เดียวกัน ตอนสายๆ ผมเห็นพนักงานเดินมา ผมเปิดประตูอยู่มันเเดินเลยไป พร้อมกับเคาะห้องหนูเเคระ เหมือนจะบอกหนูเเคระว่า เดียวช่างทำกุญเเจจะมากี่โมง ก็เค้าเข้าห้องไม่ได้ละ มึงจะไปบอกอะไรในห้องเค้า เค้าเข้าห้องได้เค้าจะให้มึงตามช่างกุญเเจมั้ย ละ พอเห็นผมโผล่หัวออกมา มียิ้มเเก้เขิน พร้อมกะเดินมาบอกผมว่าช่างทำกุญเเจจะมากี่โมง เยี่ยม สรุป รอบนี้ก็เปลี่ยนของใหม่ให้เรียบร้อย
เรื่องสอง ตอนเเรกมาถึงห้องวินมันเเอร์เสีย มันก็มานอนห้องผม มีคนนึงมันนอนดิ้นมาก พอมันตื่น ผมถามว่าเมื่อวานฝันอะไร นอนโคตรดิ้น มันบอกว่า ฝันว่าเเผ่นดินไหว ต้องเอาตัวรอดเหมือน การ์ตูนเรื่องต้องรอด ของวิบูลย์กิจ เยี่ยม ขำกันไป
เรื่องสาม เรื่องนี้ใหม่ครับ หลังจากหน้าเเตกไปเรียบร้อยเเล้ว พอดีคนไทยที่มากับ Oren เค้าต้องไปช่วยเป็นล่ามให้คนไทยที่มาขายของในเมืองจีน ก็ไปช่วยๆขายของอะเเหละ เลยลองไปเดินงานดู ของก็เหมือนๆกับของฝากของกินอาหารเเห้ง เเม้สถานที่จัดงานจะเล็กเดิน 30 นาทีก็หมด เเต่การได้มาเห็นของไทยในต่างเเดนต่างถิ่น ผมตระหนักเลยครับว่า ความคิดถึงบ้าน หรือ เวลาที่ต่างประเทศมีงานพวกนี้ ทำไมคนไทยถึงชอบกันจัง ไม่มาเจอกับตัวไม่รู้หรอกครับ มันสนุกจริงๆ ซื้อปลาหมึกเเห้งกรอบมากิน อร่อยมากๆ ในงานมีทุเรียน ขนุน ชาชัก ส้มตำ มีคนจีนที่พูดภาษาไทยได้ ละก็มี Mc สาวสวย (นัง บี นั่นเเหละ) ออกไปพูดด้วย งานนี้ชวนคนจีนไปด้วย เลยให้เค้าช่วยเเต่ง สคริปให้ เสียดายไม่ได้เอากล้องไป เพราะว่าฝนทำท่าจะตกเลยไม่ได้เอา 好玩儿 จริงๆ
ตอนนี้อยู่ในช่วงวันชาติของประเทศจีน 1 ตุลาคม ของทุกปีนิเเหละครับ หยุดยาวครับ ยาวจริงๆ 1-11/10 ยาวได้ใจ เลยไปถาม คนจีน (Lisa) ว่าไปไหนดี ได้ที่เที่ยวมาเต็ม
วันเเรก ไป พิพิธภัณฑ์ จิน ชาน อยู่ใกล้มหาลัยมาก ตอนไปเหมือนไปถ่ายรูปเล่นกันมากกว่า ไม่เหมือนกับไปดูพิพธภัณฑ์เลย (ดูดิไปละกลับมาจะเขียนไรยังนึกไม่ออกเลย 555)
วันสองไป เมืองเก่ามา สวยดีครับ ของกินอร่อยดี เเป้งทอด ไข่นกกระทา บ้านผี (มืดละน่ากลัว เพราะมืดเหี้ยๆ มองห่าไรไม่เห็นชนเสาไปหนึ่งคน) ละเเถวๆนั้นมีกำเเพงเมืองจีน (ปลอม) คือออกเเนวว่า เดินบนกำเเพงเมืองจีนไปวัดอะเเหละ เหนื่อยเหี้ยๆ พวกสาวๆ ตอนเเรกเดินถนนเมืองเก่า เข้าทุกร้าน พอขึ้น กำเเพงเมืองจีนได้ แปปเดียว ถอยกลับ (ผมเดินมาหาที่ถ่ายรูป ละรออยู่คิดว่าเเสงตรงนี้ถ่ายได้ บี เดินมาบอกลงไปหมดเเล้ว เวงกรรม) ลงไปนั่งรอพวกผม เจอ เรไร ตรอมกัด ผมใช้เวลาปีนประมาณ 90 นาที (ทั้งขึ้นละลง) ทางลงกับขึ้นคนละทางกัน บนยอดเขามีวัด ก็ว่าไมระหว่างทางมี ธูปขาย ยังถามกะเเปะ เเปะบอกใครจะเเบกลงไป สรุปบนเขามีวัด ก็ถ่ายรูป เป็นพิธี ดูพระ ละก็ เห็นเค้าโยนเงินลงเเจกัน (รูปปั้นกอดเเจกันอยู่ ให้โยนเงินให้ลง) พอดีมือยาว เลยโยนลงสบายๆ ละก็เดินลงมาโดยสวัสดิภาพ ขากลับนั่งรถตู้กลับ เพราะถ้ากลับเหมือนตอนขามา อาจจะตายได้ (รถเมล์สุดสาย สองต่อ) กลับมาอาบน้ำ เเทบจะกรี้ดดด ดำมาก ดำเเค่คอ เพราะเสื้อเป็นคอวี >.<
ทริปต่อไป ไปดูเเพนด้าาาาาาาาาาาา กลับจากเมืองเก่า ดูพยากรณ์อากาศบอกว่า มีเเดดละมีเมฆ เออดีเเบบนี้น่าเที่ยวเเพนด้ามันไม่ชอบเเดด ละต้องไปเช้าด้วยนะ จะได้เห็นลูกเเพนด้า พอถึงวันจริง กว่าจะได้ออก เก้าโมง กว่าจะถึง สิบเอ็ดโมง ละเเดดร้อนเหี้ยๆ เเพนด้าร้อน หลับ ไม่ก็หายหัวหมด เดินทั่วสวนเเล้วเห็นเเพนด้า หก ตัว ย้ำ หก ตัว (ถ้านับ อาม กับ เซวา ก็ 8) กลับถึงหออย่างรวดเร็ว บ่ายสามโมง
เดียวพรุ่งนี้ว่าจะไป เเถวๆ ถนน Qin Kuai Lu (อาจจะเขียนผิด) ละวันที่ 8 ก็จะไปเล่อชาน เเล้ว เหนื่อยหนักเเน่ๆ
ช่วงนี้เบื่อขี้หน้าคนจริงๆ มันจะเป็นห่าไรของมันมากมาย ปากก็ไม่อ้า ถามห่าไรก็ไม่บอก ถึงบอกก็โกหก ชอบซ่อนในห้องน้ำ ทำห่าไรก็ยึกยัก ละก็มาหาว่ากูผิด อีก ทำไม ด่าคนเเบบนุ่มนวลไม่เป็นวะ จะได้ไปด่าเเม่ง ด่าเป็นเเต่เเบบเเรง