Game Over

วันนี้เปิดเทอมเเล้ว ผ่านไป เกือบ 3 อาทิตย์กว่ามาเขียนอีกรอบ เรื่องเยอะมาก เรื่องดีเรื่องไม่ดี เรื่องดีๆก็ ได้กีต้าร์เเล้วเสียงโอเคอยู่ ลายไม้ก็สวยดี อีกทั้งที่มาพร้อมกันเริ่มสนิทกัน วินนี่เพื่อนผมมีชื่อใหม่ทุกวันละเป็นที่รักของน้องๆ มากมาย เป็นที่โดนเเกล้งของน้องๆ เเอรห้องมันก็ซ่อมเเล้ว กลับไปนอนห้องมันเองตามระเบียบ ส่วนที่ตากผ้าก็หาได้เเล้ว ซื้อตะเเกง(เขียนถูกปะนิ) มาเเขวนละพิงหน้าต่างอีกที ละมันก็หายไปเเล้วหนึ่งอัน อย่าง งง นิเหลืออีกอันใช้เสร็จเก็บเข้าห้องทันที มีจักรยานเเล้วหารสองกะไอ้วิน วินนี่มีสก้อยมาซ้อนท้ายด้วย อยู่ไปอยู่มาห้องผมเป็นห้องเล่นไพ่ ดูหนัง เทอมนี้มีเพื่อนคนจีนด้วย ภาษาอังกฤษดีมาก ไปอยู่เยอรมันมาปีนึง มีไรก็ถามตลอด ช่วงเรื่องบัตรเเพนด้า ซื้อของ ไรนิดหน่อย ละก็ผ่านวันเกิดวินนี่ เตรียมเเผนอย่างดี พอเที่ยงคืนหมุนหลอดไฟออก บอกวินไฟไม่ติด มันพิมกลับมา เที่ยงคืนละนิมีไร เเม่งเเกล้งโง่หน่อยก็ไม่ได้ เเต่ก็ผ่านไปด้วยดี พร้อมของขวัญ ที่ มาร์กหน้าอย่างที่อยากได้ ไหนจะเรื่อง อาการคอมที่อยู่ๆ ปุ่มพิมไม่ติด หรืิอว่าลูกเนี๊ยก ทำปรอทเเตกในห้อง วุ่นวายวุ่นวาย เเต่ก็สนุกดีครับ ขำๆ กันไป มาคราวนี้ทุกคนมีอารมณ์คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อน คิดถึงเเฟน(ในอดีต) ปรับตัวไม่ได้ มีทุกคนครับ ส่วนผมมีเเต่จบไปละ ตั้งเเต่เขียนบล๊อคคราวที่เเล้วอะเเหละ เรื่องปรับตัวอะเเหละครับ ตอนนี้ก็โอเคละ หลังจากเขียนบล๊อค(ครั้งที่เเล้ว) ก็มีเรื่อง น้องๆ ละไอ้วิน ตามมา ก็ว่าไมมันเเปลกๆ ทำไมไอ้วินมันหายไปไหนคนเดียว เเต่เช้า ละก็เเปลกๆ ถามก็ไม่บอก เเต่ที่เเน่มันเป็นอะไรเเหละ เดาไปเดามาก็ เรื่องรักเก่าที่เซี่ยงไฮ้อะเเหละ(คิดดู hurt ไม่ hurt นั่งดู sad movie คนเดียว) พอดีจะวันเกิดมันเลยคิดถึงเรื่องเก่าๆ ส่วนน้องคนอื่นก็ ลูกเนี๊ยกหรือหนูเเคระคิดถึงเพื่อน (คนนี้เป็นคนเเรกตั้งเเต่วันเเรกๆเลย ปล.ที่เรียกลูกเนี๊ยก เพราะเค้าเรียกผมว่า ลูกเพี๊ยก) สมศรีดูหนังละคิดถึงคุณเเม่ ซ้อไมเกรน อาม่าทะเลาะกะเเฟน สาวข้างห้องกับข้าวไม่ถูกปาก เจ๊ชั้นหนึ่งคิดถึงพ่อ อาเเปะจักรยาน มือหนึ่งก็หายไป ขนาดมีกล้องวงจร ละขโมยตอน 11 โมงยังจับขโมยไม่ได้เลย เอาน่าช่วยๆกันไป มีเล่นไพ่เปิดใจด้วย น้องรู้ด้วยว่าผมไม่ชอบคนไทยคนนึง(คุยกันไม่ถูกคอ ชอบไรคนละเเบบ ความคิดต่างกัน เเต่ไม่ถึงกับเกลียดนะครับ) นิขนาดตาบอเตือนละนะว่าทำไรอย่าเเสดงออกทางสีหน้า มารู้ว่าน้องรู้ก็วันเล่นไพ่เปิดใจนิเเหละ วันนั้นวินนี่เจอเต็มๆ เรื่องรักเก่าๆ เปลี่ยวดีนัก สมน้ำหน้า

มีเรื่องหน้าเเตกอีกเเล้วครับ (มีประจำ)
วันนั้น ห้อง 315 เปิดประตูอยู่ ผมก็แอบเเหล่เห็นสาวสองคนทำความสะอาด ละก็เดินไปห้องหนูนา ห้อง 311 ละก็บอกหนูนากินข้าวเเล้ว ก็ยืนพิงประตูห้องน้องละสาวห้อง 315 ก็ผ่านมา เดินไปทิ้งขยะผ่านไปไกลมากหรือน้อยเเค่ไหนไม่รู้ครับ เเต่ผมพูดว่า เหมือนจะสวยเลย ละเค้าก็กลับมาจากเดินไปทิ้งขยะ ผมก็ยังรอหนูนา เเต่งตัวอยู่เลยไปยืนหน้าห้อง ซักพัก สาว คนตะกี้ เดินออกมา ละถามว่า ขอโทษนะค่ะ คนไทยปะครับ คือ …………….. ที่พิม จุด จุด เพราะว่า ผมกำลังอยากจะฆ่าตัวตายครับ กรี้ดดด คนไทย ละที่สำคัญ หากดูซักหน่อยหน้าห้องเค้ามีรูปวาดอยู่ละก็เขียนชื่อเป็น ภาษา คาราโอเกะ คนอื่นเค้ารู้หมดละครับว่า นี้ห้องคนไทย เเต่เเค่เค้ายังไม่กลับมา เยี่ยม Gameover เหมือนตาบอลเลย 555

ไปละ อับอายมากมาย